Кошман авылының Такташ урамында яшәүчеләр Болгарга барды
Элек-электән, уты сүнсә дә, тозы бетсә дә, күршесенә кергән безнең халык. Ризыгы белән бүлешкән, хуҗалык эшләрендә ярдәмләшкән, күршесе белән киңәш-табыш иткән. Яши-яши күршеләрең туганыңнан да якынрак була. Аш-су җыйган очракта, ике як күршене табынга дәшмәү олы гөнаһ саналган. Мунча якса да, күршесен калдырмаган авыл кешесе. Бигрәк тә ялгыз карт-карчыкларның хәлен белешеп тору күрше-күләннең изге бурычы дип кабул ителгән. Тимер ишекләре артына бикләнеп беткән шәһәр халкыннан аермалы буларак, күрше хакын хаклау кебек асыл сыйфатны татар авыллары әле дә җуеп бетермәгән.