Кайбыч таңнары
  • Рус Тат
  • Гомерем кояшы

    Мин үземнең әниемне бик яратам. Чөн­ки әнием белән шатлыкларымны, борчуларымны уртаклашып торам.

    Шатлыкларым булса, әниемнең йөзе шатлыктан балкый. Ә авырып китсәм, ул борчылып, янымнан китми. Минем әни бөтен эшкә өлгерә... Ул тәмле ашлар пе­­шерә, юа, җыештыра, эшкә бара. Мин әниемне сөендерер өчен тырышып укыйм һәм аңа ярдәм итәм. Минем өчен әнием булу нинди зур бәхет ул. Аны ярату гына җитми, аның сүзен тыңларга, яхшы укуын, эшкә өйрәнеп үсүең бе­лән аны шатландырырга кирәк.

    Нравится
    Поделиться:
    Реклама
    Комментарии (0)
    Осталось символов: